Shloka 34
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
तद्वद् भगवतानेन शिखा प्रोक्तेन भिक्षुणा । ज्ञानं कृतमबीजं मे विषयेषु न जायते
tadvat bhagavatānena śikhāproktena bhikṣuṇā | jñānaṁ kṛtam abījaṁ me viṣayeṣu na jāyate ||
ฉันนั้นแล ความรู้ที่ภิกษุผู้เจริญ—ปัญจศิขะ—กล่าวสอนแก่เรานั้น ได้ทำให้เป็น “ไร้เมล็ด” ในตัวเราแล้ว; เพราะฉะนั้น แม้อยู่ท่ามกลางอารมณ์ทั้งหลาย ก็ไม่งอกขึ้นในเราอีก
जनक उवाच
Educational Q&A
True liberating knowledge is ‘seedless’ (abīja): it removes the latent causes that would otherwise sprout into renewed desire, attachment, and bondage. Even while living amid sense-objects, one who has such insight does not generate fresh craving.
King Janaka is speaking about the transformative instruction he received from the ascetic Pañcaśikha. He uses the metaphor of roasted seed—incapable of germination—to explain that his realized knowledge no longer produces attachment in the realm of pleasures.