Shloka 99
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
अनन्त इति कृत्वा स नित्यं केवलमेव च । धर्माधर्मो पुण्यपापे सत्यासत्ये तथैव च
ananta iti kṛtvā sa nityaṃ kevalam eva ca | dharmādharmo puṇyapāpe satyāsatye tathaiva ca
ครั้นถือพระองค์ว่าเป็น ‘อนันตะ’ ผู้หาที่สุดมิได้ เขาก็ตั้งมั่นอยู่แต่ในพระองค์นั้นเป็นนิตย์ ในทัศนะนั้น คู่ตรงข้ามทั้งหลาย—ธรรมกับอธรรม บุญกับบาป จริงกับเท็จ—ล้วนเสมอกัน ไม่อาจผูกมัดหรือแบ่งแยกความรู้แจ้งของเขาได้
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed absorption in the Infinite (Ananta) dissolves the binding force of moral dualities—dharma/adharma, merit/sin, truth/falsehood—by shifting one’s standpoint from worldly evaluation to the unconditioned reality.
Bhīṣma continues an instruction in Śānti Parva, describing a person who, by contemplating the Lord as Ananta and clinging to Him alone, transcends ordinary oppositional categories that govern ethical and social life.