Shloka 92
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तस्माऊउज्ञानं सर्वतो मार्गितव्यं सर्वत्रस्थं चैतदुक्त मया ते । तत्स्थो ब्रह्मा तस्थिवांश्षापरो य- स्तस्मै नित्यं मोक्षमाहुनरिन्द्र
tasmād u jñānaṃ sarvato mārgitavyaṃ sarvatrasthaṃ caitad uktaṃ mayā te | tatstho brahmā tasthivāṃś cāparo yaḥ tasmai nityaṃ mokṣam āhur narendra ||
เพราะฉะนั้น พึงแสวงหาญาณด้วยทุกวิถีทาง; ญาณนั้นมีอยู่ทั่วทุกแห่ง—ข้าได้กล่าวแก่ท่านแล้ว ผู้ใดดำรงอยู่ใน ‘สิ่งนั้น’ ผู้นั้นคือพรหมา และผู้ใดก็ตามที่ตั้งมั่นอยู่ใน ‘สิ่งนั้น’ ก็เป็นเช่นเดียวกัน สำหรับผู้นั้น ข้าแต่นรินทร์ บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่าโมกษะย่อมอยู่ใกล้เนืองนิตย์
याज़्वल्क्य उवाच
Educational Q&A
Liberating knowledge (jñāna) should be sought earnestly and comprehensively, because the ultimate reality is all-pervading. One who becomes established in That reality is regarded as truly Brahmā/Brahman-realized, and such a person is said to have liberation as a constant attainment.
Yājñavalkya is instructing a king (addressed as narendra) in the Shanti Parva’s mokṣa-oriented discourse, emphasizing the omnipresence of the highest principle and the necessity of seeking knowledge that culminates in abiding in That.