Shloka 84
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
याज़्वल्क्य उवाच एवमुक्त्वा सम्प्रयातो दिवं स विभ्राजन् वै श्रीमता दर्शनेन । दृष्टश्न तुष्ट्या परयाभिनन्द्य प्रदक्षिणं मम कृत्वा महात्मा
Yājñavalkya uvāca: evam uktvā samprayāto divaṁ sa vibhrājan vai śrīmatā darśanena | dṛṣṭas taṁ tuṣṭyā parayābhinandya pradakṣiṇaṁ mama kṛtvā mahātmā ||
ยาชญวัลกยะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา! ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว มหาตมะผู้นั้นก็ออกเดินทางสู่สวรรค์ เปล่งประกายด้วยรัศมีแห่งการปรากฏอันเป็นมงคลของตน ครั้นข้าได้เห็นเขา ข้าก็เปี่ยมด้วยความอิ่มเอมยิ่ง จึงถวายความเคารพต้อนรับ; เขาเวียนประทักษิณรอบข้าแล้วจึงจากไปตามทางของตน”
याज़्वल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic etiquette: honoring the worthy through reverent greeting and pradakṣiṇā. It presents respect for spiritual or noble persons as an ethical act that reflects inner purity and right conduct.
After speaking, the radiant celestial figure (identified in the context as the Gandharva king Viśvāvasu) respectfully circumambulates Yājñavalkya, receives/returns honor, and departs to heaven; Yājñavalkya watches him with deep satisfaction.