Shloka 67
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
ब्रह्मलोकमें गये हुए महर्षि भी आपकी महिमाका वर्णन करते हैं। तपनेवाले तेजस्वी ग्रहोंके पति अदितिनन्दन सनातन भगवान् सूर्यने आपको वेदका उपदेश किया है ।।
brahmalokeṁ gateṣu mahārṣiṣu ’pi bhavato mahimānaṁ varṇayanti | tapanevale tejasvino grahāṇāṁ patiḥ aditinandanaḥ sanātano bhagavān sūryas tvāṁ vedam upadiṣṭavān || sāṅkhyajñānaṁ tvayā brahman avāptaṁ kṛtsnam eva ca | tathaiva yogaśāstraṁ ca yājñavalkya viśeṣataḥ ||
แม้มหาฤษีผู้ไปถึงพรหมโลกแล้วก็ยังพรรณนามหิมาของท่าน พระสุริยะผู้เป็นนิรันดร์—โอรสแห่งอทิติ ผู้รุ่งโรจน์ด้วยตบะ และเป็นเจ้าแห่งดวงดาวเคราะห์—ได้ประทานอุปเทศพระเวทแก่ท่าน และท่านเอง โอ พราหมณ์ โอ ยาชญวัลกยะ ก็ได้บรรลุความรู้สางขยะอย่างครบถ้วน อีกทั้งคัมภีร์โยคะด้วยเป็นพิเศษยิ่งนัก
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse affirms the ideal of complete spiritual learning: Vedic revelation supported by disciplined inquiry (Sāṅkhya) and practical realization (Yoga). It presents Yājñavalkya as a model sage whose authority rests on both divine instruction (from Sūrya) and comprehensive mastery of philosophical and yogic disciplines.
Yājñavalkya is being addressed and praised: even Brahmaloka-dwelling seers extol his greatness, and Sūrya is cited as his Vedic teacher. The speaker highlights that Yājñavalkya has attained full Sāṅkhya knowledge and special proficiency in Yoga-śāstra, establishing his credibility within the Śānti Parva’s didactic setting.