Shloka 48
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
विद्योपेतं धनं कृत्वा कर्मणा नित्यकर्मणि । एकान्तदर्शना वेदा: सर्वे विश्वावसो स्मृता:
vidyopetaṃ dhanaṃ kṛtvā karmaṇā nityakarmaṇi | ekāntadarśanā vedāḥ sarve viśvāvaso smṛtāḥ ||
โอ้ วิศวาวสุ จงทำความรู้—พร้อมด้วยศาสตร์แห่งการพินิจ (อานวีक्षิกี)—ให้เป็นทรัพย์แท้ของตน แล้วด้วยความเพียรอันมีวินัย จงตั้งมั่นอยู่ในนิตย์กรรมเป็นนิจ และเวททั้งปวงถูกนับว่าเป็นคำสอนที่พึงแสวงด้วยทัศนะอันเอกัคคะ คือด้วยการสวาธยายะและการใคร่ครวญ
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
True wealth is knowledge (vidyā). One should acquire and cultivate it, and then live it out through steady performance of daily obligatory duties (nitya-karma), while approaching the Vedas with single-pointed study and reflective contemplation.
In Śānti Parva’s instructional setting, Yājñavalkya addresses Viśvāvasu and gives a concise directive: treat Vedic learning as one’s treasure, remain engaged in prescribed daily duties, and pursue the Vedas through focused study and inner reflection.