Shloka 31
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
अथोक्तश्न महाराज राजा गन्धर्वसत्तम: । पृष्टवाननुपूर्वेण प्रश्नमर्थविदुत्तमम्
atho'ktaś ca mahārāja rājā gandharva-sattamaḥ | pṛṣṭavān anupūrveṇa praśnam artha-vid-uttamam ||
ยาชญวลกยะกล่าวว่า— “ข้าแต่มหาราช ครั้นได้ฟังดังนั้นแล้ว พระราชาผู้เลิศในหมู่คันธรรพะ ผู้รู้ความหมายอย่างยิ่ง ก็ทูลถามเป็นลำดับ ด้วยคำถามอันสูงส่งยิ่ง ครั้นแล้วข้าพเจ้ากล่าวแก่ท่านว่า— ‘ข้าแต่พระราชา ท่านได้ยกคำถามอันประเสริฐยิ่งขึ้นมาโดยลำดับ ท่านรู้ความหมายของมันดี จงคอยสักครู่เถิด ระหว่างนี้เราจักใคร่ครวญคำถามของท่าน’ เมื่อได้ยินดังนั้น พระราชาคันธรรพะกล่าวว่า ‘ดีแล้ว’ แล้วนั่งสงบเงียบ”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse models disciplined inquiry and responsible speech: even a wise teacher pauses to reflect before answering weighty questions, emphasizing that ethical and dharmic matters require careful deliberation rather than impulsive replies.
After prior discussion, the Gandharva king (Viśvāvasu) asks a series of well-ordered questions. Yājñavalkya praises the questions and the questioner’s discernment, requests time to consider, and the Gandharva king agrees and sits silently.