Shloka 15
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
सबको मान देनेवाले नरेश! जीवात्मा तत्त्वोंका आश्रय लेनेसे ही तत्त्व-सदृश प्रतीत होता है। वास्तवमें वह तत्त्वोंका द्रष्टामात्र होनेके कारण तत्त्व नहीं है--तत्त्वोंसे सर्वथा भिन्न ही है। इस प्रकार मनीषी पुरुष (प्रकृतिके चौबीस तत्त्वोंके साथ) जीवात्माको भी एक तत्त्व मानकर कुल पचीस तत्त्वोंका प्रतिपादन करते हैं ।। न चैष तत्त्ववांस्तात निस्तत्त्वस्त्वेष बुद्धिमान् एष मुज्चति तच््व॑ हि क्षिप्रं बुद्धस्य लक्षणम्,तात! यह जीवात्मा वास्तवमें तत्त्वोंसे अतीत है, अतः तद्गूप नहीं होता है; अपितु ज्ञानवान् होनेके कारण ब्रह्मज्ञानका उदय होनेपर यह शीघ्र ही प्राकृत तत्त्वोंका त्याग कर देता है और उसमें नित्य शुद्ध-बुद्ध ब्रह्मके लक्षण प्रकट हो जाते हैं
na caiṣa tattvavāṁs tāta nistattvas tveṣa buddhimān | eṣa muñcati tattvaṁ hi kṣipraṁ buddhasya lakṣaṇam ||
วสิษฐะกล่าวว่า—“ดูลูกรัก อาตมันนี้มิได้ประกอบขึ้นจากตัตตวะฝ่ายวัตถุโดยแท้ และก็มิใช่ความว่างเปล่าที่ไร้หลักการ เป็นผู้มีปัญญาและเป็นสักขี จึงต่างจากประกรติ เขาย่อมสลัดตัตตวะฝ่ายวัตถุออกโดยฉับไว—ความสละทิ้งตัตตวะอย่างรวดเร็วนี่เองเป็นเครื่องหมายของผู้ตื่นรู้ เมื่อญาณบังเกิด อาตมันย่อมถูกรู้ว่าเป็นพยานผู้แยกจากธรรมชาติ และลักษณะแห่งพรหมันอันบริสุทธิ์และรู้ตัวอยู่เสมอ ย่อมปรากฏ”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The jīvātman is ultimately distinct from the material tattvas (prakṛti’s constituents). Though it may appear ‘tattva-like’ by association, its true nature is the witnessing consciousness; awakening is marked by quickly relinquishing identification with the tattvas.
In Śānti Parva’s instruction on liberation and metaphysics, Vasiṣṭha addresses the listener affectionately (‘tāta’) and clarifies the status of the self in relation to the tattvas, describing the awakened person as one who swiftly abandons material identification.