Shloka 45
जनक–पराशर संवादः — वर्ण-गोत्र-धर्मविचारः
Janaka–Parāśara: Varṇa, Gotra, and Dharma Inquiry
न भवति विद्ुषां महद्धयं यदविदुषां सुमहद्धयं भवेत् । न हि गतिरधिकास्ति कस्यचित् सकृदुपदर्शयतीह तुल्यताम्
na bhavati viduṣāṁ mahad bhayaṁ yad aviduṣāṁ su-mahad bhayaṁ bhavet | na hi gatir adhikāsti kasyacit sakṛd upadarśayatīha tulyatām ||
ภีษมะกล่าวว่า: สิ่งที่เป็นความหวาดกลัวใหญ่หลวงสำหรับผู้เขลา มิได้เกิดเป็นความหวาดหวั่นอันรุนแรงเช่นนั้นแก่ผู้รู้. เพราะในหมู่ผู้รู้ ไม่มีผู้ใดได้คติสูงกว่าหรือต่ำกว่า—ทุกคนมีคติอันเสมอกัน. วาจาเวทที่ขึ้นต้นว่า “สกฤทฺ … พรหมโลกะห์” ถูกยกมา ณ ที่นี้เพื่อชี้ความเสมอภาคแห่งภาวะสุดท้ายของผู้รู้.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Worldly fear is rooted in ignorance; wisdom removes that dread. Moreover, among true knowers there is no hierarchy of final attainment—scripture is invoked to affirm the essential equality of their spiritual destiny.
In Shanti Parva, Bhishma continues his instruction on dharma and liberation-oriented wisdom, contrasting the ignorant person’s fear of saṁsāra with the wise person’s steadiness, and supporting the point by appealing to a Śruti statement about the knower’s destination (Brahmaloka) and its sameness.