Shloka 145
धाता विधाता संधाता विधाता धारणोडधर: । ब्रह्मा तपश्च सत्यं च ब्रह्म॒चर्यमथार्जवम्,धाता (धारण करनेवाले), विधाता (सृष्टि करनेवाले), संधाता (जोड़नेवाले), विधाता, धारण और अधर (आधाररहित) भी आपहीके नाम हैं। आप ब्रह्मा, तप, सत्य, ब्रह्मचर्य आर्जव (सरलता), भूतात्मा (प्राणियोंके आत्मा), भूतोंकी सृष्टि करनेवाले, भूत (नित्यसिद्ध), भूत, भविष्य और वर्तमानकी उत्पत्तिके कारण, भूर्लोक, भुवर्लोक, स्वर्लोक, ध्रुव (स्थिर), दान्त (दमनशील) और महेश्वर हैं
dhātā vidhātā saṃdhātā vidhātā dhāraṇo ’dharaḥ | brahmā tapaś ca satyaṃ ca brahmacaryam athārjavam ||
ภีษมะกล่าวว่า— พระองค์ทรงเป็นธาตา เป็นวิธาตา เป็นสังธาตา เป็นผู้กำกับ; ทรงเป็นผู้ค้ำจุน และทรงอยู่เหนือที่ค้ำจุนทั้งปวง พระองค์ทรงเป็นพรหมา; ทรงเป็นตบะและสัจจะ; ทรงเป็นพรหมจรรย์และความซื่อตรง
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the Supreme is simultaneously the cosmic cause (creator/ordainer/unifier) and the ethical ideal (truth, austerity, disciplined conduct, sincerity). Dharma is presented not as a mere social rule but as an expression of the same ultimate reality that sustains the universe.
In Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma after the war. Here he is in a devotional mode, reciting divine epithets to describe the all-encompassing nature of the Supreme—linking metaphysical sovereignty with moral virtues.