Shloka 50
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
राजन्! वे सब अमित तेजस्वी पितामह ब्रह्माजीके पास पहुँचकर उन्हें प्रणाम करके इस प्रकार बोले-- ।।
rājan! te sarve 'mita-tejasaḥ pitāmahaṁ brahmāṇaṁ samupetya taṁ praṇamyaivam ūcuḥ— imāḥ sma deva samprāptās tvat-sakāśam ariṁdama | śāsanāt tava lokeśa samājñāpaya naḥ prabho |
ภีษมะกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา เหล่าผู้มีรัศมีหาประมาณมิได้ทั้งหมดนั้นเข้าไปเฝ้าพระพรหมผู้เป็นปิตามห แล้วถวายบังคมและกราบทูลว่า—“ข้าแต่เทพผู้ปราบศัตรู ข้าแต่เจ้าแห่งโลกทั้งปวง! ด้วยพระบัญชาของพระองค์ พวกข้าพเจ้าจึงมาปรากฏเพื่อรับใช้ ขอพระองค์ทรงมีพระบัญชาเถิด—พวกข้าพเจ้าควรทำการรับใช้อันใด?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined devotion: powerful beings still approach the cosmic authority with humility, seeking explicit instruction. Ethical action is framed as service performed under rightful command, aligning personal power with dharma and cosmic order.
Bhishma narrates that radiant beings go to Brahmā, bow to him, and report that they have arrived by his order. They ask what task or service he wishes them to carry out.