Shloka 1936
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
एवमीहासमायुक्तं मृत्युरादाय गच्छति । मनुष्य सोचता है कि यह काम तो मैंने कर लिया, इस कामको अभी करना है और यह दूसरा कार्य कुछ हदतक हो गया है और शेष बाकी पड़ा है। इस प्रकार मनसूबे बाँधनेमें लगे हुए उस मनुष्यको मौत लेकर चल देती है
evam īhā-samāyuktaṃ mṛtyur ādāya gacchati |
มนุษย์ย่อมคิดว่า “งานนี้เราทำเสร็จแล้ว งานนั้นยังต้องทำ งานอีกอย่างทำไปได้เพียงส่วนหนึ่ง ที่เหลือยังค้างอยู่” เมื่อเขาหมกมุ่นอยู่กับความตั้งใจและกิจการเช่นนี้ ความตายย่อมมาถือเอาเขาไป
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Human beings get entangled in endless planning—counting what is done and what remains—yet death can arrive at any moment. Therefore one should cultivate awareness of impermanence, prioritize dharma, and avoid complacency based on future intentions.
In Bhishma’s instruction to Yudhishthira in the Shanti Parva, he describes a common human mindset of being busy with ongoing projects. He then personifies Death as coming and taking such a person away, emphasizing the unpredictability of life.