Shloka 32
कपिल–स्यूमरश्मि संवादः
Kapila and Syūmaraśmi on Renunciation, Householder Support, and Epistemic Authority
सर्वभूतात्मभूतस्य सर्वभूतानि पश्यत: । देवा5पि मार्गे मुहान्ति अपदस्य पदैषिण:,जो समस्त प्राणियोंका आत्मा हो गया है और सम्पूर्ण भूतोंको अपनेसे अभिन्न देखता है, उसे किसी विशेष स्थानकी प्राप्ति नहीं होती। वह ब्रह्मस्वरूप हो जाता है। उसके पदचिह्नकी खोज करनेवाले देवता भी उस ज्ञानी पुरुषके मार्गके विषयमें मोहित हो जाते हैं --उसकी गतिका पता नहीं पाते हैं
sarvabhūtātmabhūtasya sarvabhūtāni paśyataḥ | devā api mārge muhyanti apadasya padaiṣiṇaḥ ||
ทูลาธารกล่าวว่า “ผู้ใดได้เป็นอาตมันของสรรพสัตว์ และเห็นสรรพชีวิตทั้งปวงไม่ต่างจากตน ผู้นั้นย่อมไม่เหลือ ‘จุดหมายพิเศษ’ ใดให้บรรลุอีก เขากลายเป็นผู้มีสภาวะแห่งพรหมัน แม้เหล่าเทพผู้พยายามสืบหารอยเท้าก็ยังหลงงงต่อหนทางของเขา—ไม่อาจหยั่งรู้วิถีแห่งการไปของเขาได้”
तुलाधार उवाच
Educational Q&A
When a person realizes the Self as present in all beings and sees no separation, the notion of attaining a particular heavenly or limited goal falls away; such a knower abides as Brahman, beyond traceable worldly trajectories.
In Tulādāra’s instruction, he describes the state of the liberated knower: even the gods, imagined as capable of tracking destinies, cannot comprehend or ‘follow’ the movement of one who has transcended ordinary paths and destinations through Brahman-realization.