Shloka 14
कपिलगोसंवादे गृहस्थ-त्यागधर्मयोः प्रमाण्यविचारः
Kapila–Cow Dialogue: Authority of Householder and Renunciant Dharmas
अग्नीन् परिचरन् सम्यक् स्वाध्यायपरमो द्विज: । वानप्रस्थविधानज्ञों जाजलिज्वलित: श्रिया,भीष्मजीने कहा--बेटा! जाजलि मुनि महान् तपस्वी थे और अत्यन्त घोर तपस्यामें लगे हुए थे। वे प्रतेदिन सायंकाल और प्रातःकाल स्नान एवं संध्योपासना करके विधिपूर्वक अग्निहोत्र करते और वेदोंके स्वाध्यायमें तत्पर रहते थे। ब्रह्मर्षि जाजलि वानप्रस्थके धर्मकी विधिको जानने और पालनेवाले थे, वे अपने तेजसे प्रज्वलित हो रहे थे
agnīn paricaran samyak svādhyāya-paramo dvijaḥ | vānaprastha-vidhāna-jño jājali-jvalitaḥ śriyā ||
ภีษมะกล่าวว่า—“ดาบสผู้เป็นทวิชนั้นบำรุงไฟศักดิ์สิทธิ์โดยถูกต้อง และยิ่งกว่าสิ่งใดเขาอุทิศตนแก่การสวาธยายแห่งพระเวท ครั้นรู้วินัยแห่งวนปรস্থาแล้ว ชาชลีย่อมส่องประกายด้วยศรีอันเรืองรอง ประหนึ่งลุกโชติช่วงด้วยรัศมี”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse praises disciplined observance of āśrama-dharma: proper maintenance of sacred fires (ritual responsibility), steadfast svādhyāya (Vedic study), and knowledgeable adherence to the vānaprastha code. Ethical excellence is shown as steady practice, not mere status.
Bhīṣma is describing the sage Jājali’s way of life: he correctly tends the ritual fires, prioritizes Vedic recitation/study, and follows the forest-dweller regulations. The description frames Jājali as spiritually radiant due to his disciplined conduct.