Shloka 26
Śaṅkha–Likhita Upākhyāna: Daṇḍa, Confession, and the Purification of Kingship (शङ्ख-लिखितोपाख्यानम्)
तानिमे भरतश्रेष्ठ प्राप्तुवन्तु महारथा: । “तात! महाराज युधिष्ठिर! वनमें रहते समय तुम्हारे मनस्वी भाइयोंके मनमें जो-जो मनोरथ उत्पन्न हुए थे, भरतश्रेष्ठ! उन्हें ये महारथी वीर प्राप्त करें,संयुक्तात्मा समरेष्वाततायी शस्त्रैश्छिन्नो दस्युभिर्वध्यमान: । अश्वग्रीव: कर्मशीलो महात्मा संसिद्धार्थों मोदते स्वर्गलोके “वे अपने मनको वशमें करके समरांगणमें हथियार लेकर शत्रुओंका वध कर रहे थे; परंतु डाकुओंने उन्हें अस्त्र-शस्त्रोंसे छिन्न-भिन्न करके मार डाला। इस समय कर्मपरायण महामनस्वी हयग्रीव पूर्णमनोरथ होकर स्वर्गलोकमें आनन्द कर रहे हैं
tān ime bharataśreṣṭha prāptuvantu mahārathāḥ | tāt! mahārāja yudhiṣṭhira! vanam̐ me r̥hate samaye tava manasvino bhrātṝṇāṁ manasi yo yo manoratha utpanna āsīt, bharataśreṣṭha! tān ime mahārathī vīrāḥ prāpnuvantu | saṁyuktātmā samareṣv ātātāyī śastraiś chinnaḥ dasyubhir vadhyamānaḥ | aśvagrīvaḥ karmaśīlo mahātmā saṁsiddhārtho modate svargaloke ||
โอ ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภารตะ! ขอให้มหารถีเหล่านี้บรรลุความมุ่งหมายทั้งหลายที่เคยบังเกิดในดวงใจของพี่น้องผู้ทรงใจสูงของท่านเมื่ออยู่ในป่า แม้เขาจะสำรวมตนและรบในสนามเป็นผู้จู่โจมไม่ย่อท้อ แต่ก็ถูกอาวุธฟันตัดและถูกพวกโจรสังหาร บัดนี้มหาตมะอัศวครีวะผู้ยึดมั่นในหน้าที่ เมื่อบรรลุประสงค์แล้ว ย่อมรื่นรมย์อยู่ในสวรรค์
वैशम्पायन उवाच