Shloka 10
कर्म–ज्ञान–दैव–स्वभावविचारः
Inquiry into Karma, Knowledge, Fate, and Nature
सुशील: सुखसंवेश: सुभोज: स्वादर: शुचि: । सुवाक्य श्चाप्यनीर्ष्यश्व॒ तस्मात् सर्वत्र पूजित:
suśīlaḥ sukhasaṁveśaḥ subhojaḥ svādaraḥ śuciḥ | suvākyaś cāpy anīrṣyaś ca tasmāt sarvatra pūjitaḥ ||
วายุกล่าวว่า “เขามีความประพฤติดี พักผ่อนอย่างผาสุก รับประทานอาหารที่บริสุทธิ์และเกื้อกูล เป็นผู้ควรแก่ความเคารพอย่างยิ่ง และตนเองก็ผุดผ่อง เขากล่าววาจาไพเราะและปราศจากความริษยา เพราะเหตุนั้นเขาจึงเป็นที่บูชาในทุกแห่งหน”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Social honor is presented as the natural outcome of inner virtues: good conduct, purity, courteous speech, and especially freedom from envy. The verse links ethical self-discipline with being respected everywhere.
Vāyu is describing the traits of a person who is universally revered, listing specific observable virtues—clean habits, wholesome living, gentle speech, and non-jealousy—and concluding that these qualities explain why such a person receives honor in all places.