Shloka 9
प्रलय-प्रक्रिया (Pralaya Process) — Guṇa-Withdrawal and Pratisaṃcara
शक्र उवाच किमिदं त्वं मम कृते उताहो बलिन: कृते । दुःसहे विजहास्थेनं चिरसंवासिनी सती,इन्द्रने पूछा--दुःसहे! तुमने चिरकालतक राजा बलिके शरीरमें निवास किया है, अब क्या तुम मेरे लिये अथवा बलिके ही हितके लिये इनका त्याग कर रही हो?
śakra uvāca: kim idaṃ tvaṃ mama kṛte utāho balinaḥ kṛte? duḥsahe vijahāsi sthenaṃ cirasaṃvāsinī satī.
ศักระ (อินทรา) กล่าวว่า— “นี่คืออะไร? เจ้าละทิ้งที่พำนักของเจ้าเพื่อเรา หรือเพื่อบลี? โอ้ ทุห์สหา เจ้าเคยสถิตอยู่ในกายของพระราชาบลีมาเนิ่นนาน บัดนี้เจ้าจากเขาไปเพื่อประโยชน์ของเรา หรือเพื่อความผาสุกของเขากันแน่?”
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical question about motive: whether an action (leaving a long-held ‘abode’) is done for one party’s advantage or another’s welfare. It highlights dharmic scrutiny of intention—benefit, loyalty, and the moral weight of choosing between competing हित (welfare) claims.
Indra (Śakra) addresses Duḥsahā, who has long resided in King Bali’s body, and asks why she is departing now—whether her departure is meant to help Indra or to serve Bali’s own good.