Shloka 17
अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
कर्मशि: श्रुतिसम्पन्न: सद्धिराचरितै: शुचि: । सदैव दमसंयुक्तस्तस्य भुड्नक्ते महाफलम्,जो वेदशास्त्रोंका ज्ञाता और सत्पुरुषोंद्वारा आचरणमें लाये हुए शुभ कर्मोसे पवित्र है तथा जिसने सदा ही दमका पालन किया है, वह अपने शुभकर्मका महान् फल भोगता है
karmaśīlaḥ śrutisampannaḥ sadbhir ācaritaiḥ śuciḥ | sadaiva damasaṃyuktas tasya bhuṅkte mahāphalam ||
ผู้ใดขยันในกรรมอันชอบธรรม เปี่ยมด้วยความรู้แห่งศรุติ (พระเวท) บริสุทธิ์ด้วยกุศลกรรมที่สัตบุรุษประพฤติ และประกอบด้วยทมะคือความสำรวมอยู่เสมอ—ผู้นั้นย่อมเสวยผลอันยิ่งใหญ่แห่งความประพฤติดีของตน
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True spiritual and ethical success comes from a combination of Vedic understanding (śruti), purity gained through the virtuous practices of the good (sadācāra), and steady self-restraint (dama); such a person attains and experiences great results (mahāphala) from righteous action.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising on the qualities of an ideal person: learned in śruti, purified by noble conduct, and consistently self-controlled, thereby reaping the great fruit of good deeds.