Shloka 30
Vimokṣa-niścaya: Pañcaśikha’s Analysis of Aggregates, Guṇas, and Tyāga (मोक्षनिर्णयः)
अथवा मन्त्रवद्ब्रूयुरात्मादानाय दुष्कृतम् । स वै हेतुरनादाने शुद्धरर्मानुपालने
athavā mantravad brūyur ātmādānāya duṣkṛtam | sa vai hetur anādāne śuddha-dharmānupālane
หรือบางท่านประกาศอย่างขรึมดุจสาธยายมนตร์ว่า “บาปกรรมพึงรับไว้กับตน” คือยอมรับและแบกรับความผิดของตน. เพราะการยอมรับเช่นนั้นเป็นเหตุให้ไม่ทำผิดซ้ำ และเป็นเหตุให้รักษาธรรมอันบริสุทธิ์ได้โดยสัตย์ซื่อ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Owning one’s wrongdoing—openly and solemnly—functions as a moral remedy: it prevents repetition of the fault and supports steady adherence to pure dharma.
Bhīṣma, instructing on dharma in the Śānti Parva, explains a principle of ethical correction: confession/acceptance of misdeeds (spoken with mantra-like seriousness) becomes a cause for restraint and renewed commitment to righteous conduct.