Shloka 34
Keśava-tattva-kathana
On the Principle of Keśava: Cosmogony and Divine Epithets
एतत् फलं जापकानां गतिकश्नैषा प्रकीर्तिता । यथाश्रुतं महाराज कि भूय: श्रोतुमिच्छसि,महाराज! मैंने जैसा सुना था, उसके अनुसार जापकोंको मिलनेवाले इस उत्तम फल और गतिका वर्णन किया। अब तुम और क्या सुनना चाहते हो?
etat phalaṁ jāpākānāṁ gatiś ca eṣā prakīrtitā | yathāśrutaṁ mahārāja kiṁ bhūyaḥ śrotum icchasi ||
ภีษมะกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราชา นี่คือผลของผู้ประกอบชปะ และนี่คือคติที่ประกาศไว้สำหรับเขาทั้งหลาย. ข้าพเจ้าได้เล่าตามที่ได้ยินมาแล้ว; พระองค์ยังประสงค์จะทรงสดับสิ่งใดอีก?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma emphasizes that disciplined japa yields a definite spiritual ‘fruit’ and ‘gati’ (destiny), and he presents his teaching as faithful to received tradition (yathāśrutam), highlighting humility and accuracy in dharma-instruction.
After explaining the benefits and spiritual destination of japa-practitioners, Bhishma concludes his account and invites Yudhiṣṭhira to ask what further instruction he wants, marking a transition point in the ongoing dharma discourse of the Śānti Parva.