Shloka 9
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
इसीलिये उसने बाल्यावस्थामें ही राजा दुर्योधनके साथ मित्रता स्थापित कर ली और दैवकी प्रेरणासे तथा स्वभाववश भी वह आपलोगोंके साथ सदा द्वेष रखने लगा ।।
tasmād bālye eva rājñā duryodhanena saha maitrīṁ sthāpitavān; daivapreranā-vaśāt svabhāvataś ca sa yuṣmāsu sadā dveṣaṁ cakāra. vīryādhikam athālakṣya dhanurvede dhanañjayam, droṇaṁ rahasy upāgamya karṇo vacanam abravīt.
เพราะเหตุนั้น เขาจึงผูกมิตรกับพระเจ้าทุรโยธนะตั้งแต่วัยเยาว์ และด้วยแรงดลแห่งชะตากรรมกับสันดานของตน เขาจึงมีความชิงชังต่อพวกท่านอยู่เสมอ ต่อมาเมื่อเห็นว่าธนัญชัย (อรชุน) เด่นยิ่งในเดชานุภาพแห่งธนุรเวท กรรณะจึงเข้าไปหาอาจารย์โทรณเป็นการลับ แล้วกล่าวถ้อยคำขึ้น
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how hostility can arise from a mix of destiny, personal temperament, and chosen alliances; ethically, it warns that envy and partisan friendship, if unchecked, become enduring causes of adharma and conflict.
Nārada explains that Karṇa allied with Duryodhana early and developed lasting enmity toward the Pāṇḍavas; seeing Arjuna excel in archery, Karṇa privately approaches Droṇa to speak—foreshadowing the intensification of their rivalry.