Shloka 4
Varṇa-lakṣaṇa and Ātma-saṃyama (Marks of Social Conduct and Self-Restraint) | वर्णलक्षणम् एवं आत्मसंयमः
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात् स्वर्ग सुखात् सुखम् । श्रद्धधानाश्ष दान्ताश्न धनाढ्या: शुभकारिण:
utsavād utsavaṁ yānti svargāt svargaṁ sukhāt sukham | śraddadhānāś ca dāntāś ca dhanāḍhyāḥ śubhakāriṇaḥ ||
ผู้มีศรัทธา ผู้สำรวมอินทรีย์ ผู้มั่งคั่ง และผู้ตั้งมั่นในกุศลกรรม ย่อมก้าวจากงานฉลองหนึ่งสู่งานฉลองที่ยิ่งใหญ่กว่า จากสวรรค์หนึ่งสู่สวรรค์ที่สูงกว่า และจากความสุขหนึ่งสู่ความสุขที่ยิ่งกว่า
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Faith (śraddhā), self-restraint (dama), prosperity used rightly, and commitment to auspicious deeds lead to progressively higher and more refined happiness—symbolized as moving from festival to greater festival, from heaven to higher heaven.
In the Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and the fruits of virtuous living. Here he summarizes how the faithful and disciplined, engaged in good works, attain ever-increasing joy and elevated states.