Shloka 27
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
अनियतफलभक्ष्यभोज्यपेयं विधिपरिणामविभक्तदेशकालम् | हृदयसुखमसेवितं कदर्य- ब्रीतमिदमाजगरं शुचिश्नचरामि
bhīṣma uvāca | aniyata-phalabhakṣya-bhojya-peyaṁ vidhi-pariṇāma-vibhakta-deśa-kālam | hṛdaya-sukham asevitaṁ kadarya-vrītam idaṁ ājagaraṁ śuciśn carāmi |
วัตร ‘ดุจอชคร’ นี้เป็นที่รื่นรมย์แก่ดวงใจของเรา ในวัตรนี้ไม่มีการจัดสรรแน่นอนว่าจะได้ผลไม้ ของกิน อาหาร หรือเครื่องดื่มเมื่อใด—สิ่งใดมาถึงโดยไม่ร้องขอ ก็อาศัยสิ่งนั้นดำรงชีพ ตามผลแห่งปรารภธะที่สุกงอม สถานที่และกาลเวลาย่อมถูกกำหนดแบ่งสรร คนต่ำผู้ละโมบในอารมณ์ไม่รับถือวัตรนี้ ส่วนเราปฏิบัติด้วยความผ่องใส
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Cultivate contentment and non-greed by accepting whatever comes without scheming for specific pleasures; live with purity and restraint, recognizing that circumstances of place and time unfold according to the maturation of destiny (karma).
Bhishma explains and praises the ājagara-vrata—an ascetic discipline likened to a python that remains still and lives on what arrives—stating that it is not followed by sense-driven people, while he himself observes it with inner purity.