Shloka 62
अव्यक्त-मानस-सृष्टिवादः
Doctrine of Creation from the Unmanifest ‘Mānasa’
सुखं निराश: स्वपिति नैराश्यं परमं सुखम् । आशामनाशां कृत्वा हि सुखं स्वपिति पिड़ला,वास्तवमें जिसे किसी प्रकारकी आशा नहीं है, वही सुखसे सोता है। आशाका न होना ही परम सुख है। देखो, आशाको निराशाके रूपमें परिणत करके पिड़ला सुखकी नींद सोने लगी
sukhaṁ nirāśaḥ svapiti nairāśyaṁ paramaṁ sukham | āśām anāśāṁ kṛtvā hi sukhaṁ svapiti piḍalā ||
ผู้ที่ไร้ความคาดหวังย่อมนอนเป็นสุข; ความสิ้นหวังต่อผล (ความไม่ยึดหวัง) คือสุขอันสูงสุด เมื่อแปรความหวังให้เป็นความไม่หวังแล้ว ปิดะลาก็นอนอย่างผาสุก
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Freedom from expectation (āśā) is presented as the highest happiness: when one stops depending on hoped-for outcomes, the mind becomes untroubled and naturally rests in peace.
A Brahmin speaker states a reflective maxim and points to Piḍalā as an example: by converting hope into non-hope—abandoning anxious longing—Piḍalā attains calm and sleeps happily.