Shloka 11
Adhyāya 164: Gautama as Guest; Kaśyapa’s Satkāra and the Fourfold Arthagati; Journey to Virūpākṣa
अज्ञानप्रभवो मोह: पापाभ्यासात् प्रवर्तते । यदा प्राज्ञेषु रमते तदा सद्यः प्रणश्यति
ajñāna-prabhavo mohaḥ pāpābhyāsāt pravartate | yadā prājñeṣu ramate tadā sadyaḥ praṇaśyati ||
ภีษมะกล่าวว่า—โมหะเกิดจากอวิชชา และยิ่งเติบโตด้วยการทำบาปซ้ำ ๆ แต่เมื่อบุคคลยินดีในสหายและคำชี้แนะของบัณฑิต โมหะนั้นย่อมดับสิ้นในทันที แสดงว่าความกระจ่างทางศีลธรรมงอกงามได้ด้วยสัทสังคะและความมีวินัย
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Delusion (moha) arises from ignorance and is reinforced by habitual wrongdoing; it is swiftly removed by turning toward the wise—seeking their company, values, and guidance—thereby replacing harmful habits with discernment.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and inner discipline, Bhīṣma is teaching principles of moral psychology: how ignorance and repeated sin generate confusion, and how association with the discerning restores clarity.