Shloka 15
दीर्घदर्शी–दीर्घसूत्र–संप्रतिपत्तिमान् आख्यानम्
The Parable of Foresight, Procrastination, and Presence of Mind
ब्रह्मक्षत्रं सम्प्रविशेद् बहु कृत्वा सुदुष्करम् । उच्चमानो हि लोकेन बहुकृत् तदचिन्तयन्
brahmakṣatraṁ sampraviśed bahu kṛtvā suduṣkaram | uccamāno hi lokena bahukṛt tad acintayan ||
ภีษมะกล่าวว่า—“เมื่อได้กระทำกิจอันยากยิ่งและเป็นกุศลมากมายแล้ว พึงเข้าสู่แวดวงพราหมณ์–กษัตริย์. แม้โลกจะติเตียนเรียกเขาว่าเป็นมหาบาป ก็อย่าเก็บมาครุ่นคิด; เพราะด้วยบุญกุศลอันมากและวินัยอันเข้มงวด เขาย่อมบริสุทธิ์และเป็นผู้ควรได้รับการยอมรับในหมู่พราหมณ์และกษัตริย์.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should not be paralyzed by public blame after wrongdoing; instead, through sustained, difficult, merit-producing disciplines and ethical reform, one becomes fit again for honorable social and religious standing.
In Shanti Parva’s instruction on dharma and expiation, Bhishma advises the king that even if society condemns him, he should persist in rigorous virtuous practices so that he may be reaccepted among the Brahmin–Kshatriya community.