Shloka 1
Gautama–Yama Saṃvāda: Mātṛ-Pitṛ-Ṛṇa (Debt to Parents) and Śubha-Loka Attainment
अपना छा | अ्--#रू+ षड्विशरत्याधेकशततमो< ध्याय: राजा सुमित्रका मृगकी खोज किक ए तपस्वी मुनियोके आश्रमपर पहुँचना और उनसे आशाके विषयमें प्रश्न करना भीष्म उवाच प्रविश्य स महारण्यं तापसानामथाश्रमम् | आससाद ततो राजा श्रान्तश्नोपाविशत् तदा
bhīṣma uvāca | praviśya sa mahāraṇyaṃ tāpasānām athāśramam | āsasāda tato rājā śrāntaḥ snopāviśat tadā ||
ภีษมะกล่าวว่า—โอ้ ยุธิษฐิระ! ครั้นพระราชา (สุมิตระ) เสด็จเข้าสู่ป่าใหญ่นั้นแล้ว ก็เสด็จถึงอาศรมของเหล่าฤๅษีผู้บำเพ็ญตบะ จากนั้นด้วยความอ่อนล้า พระองค์จึงประทับนั่ง ณ ที่นั้น
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler, even when powerful, must approach the wise with humility; ethical clarity is sought through disciplined inquiry, especially on inner qualities like hope (āśā) that sustain dharma in adversity.
Bhishma narrates that King Sumitra enters a great forest, reaches the ascetics’ hermitage, and—fatigued—sits down there, setting the stage for his questions to the sages about hope and related moral guidance.