Shloka 50
Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation
Sumitra Itihāsa Begins
शरीरान्नि:सृतस्तस्य को भवानिति चाब्रवीत् । धर्म प्रह्माद मां विद्धि यत्रासौ द्विजसत्तम:
śarīrān niḥsṛtas tasya ko bhavān iti cābravīt | dharmaḥ prahmād māṁ viddhi yatrāsau dvijasattamaḥ ||
เมื่อปรากฏออกจากกายของเขา ปรหฺลาดะจึงถามว่า “ท่านเป็นผู้ใด?” เขาตอบว่า “ปรหฺลาดะ จงรู้เราเถิดว่าเป็น ธรรมะ ผู้บังเกิดจากพรหมา; ณ ที่ซึ่งพราหมณ์ผู้ประเสริฐนั้นยืนอยู่ ที่นั่นเองเราสถิตอยู่”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma is presented not merely as an abstract rule but as a living moral authority that can reveal itself directly; righteousness is grounded in a higher cosmic source (Brahmā) and manifests where true brahmanical excellence and ethical inquiry are present.
A figure is described as emerging from someone’s body and is questioned about his identity; he then identifies himself explicitly as Dharma, originating from Brahmā, and indicates his presence in relation to a distinguished brāhmaṇa (dvijasattama).