Shloka 2636
Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
दुर्योधनो वासुदेवं वाग्भिरुग्राभिरार्दयत् उसे प्राणोंका अन्त कर देनेवाली भयंकर वेदना हो रही थी
sañjaya uvāca | duryodhano vāsudevaṃ vāgbhir ugrābhir ārdayat |
สัญชัยกล่าวว่า “ทุรโยธน์กระหน่ำวาสุเทวะ (พระกฤษณะ) ด้วยวาจาอันกร้าวกราดรุนแรง แม้ตนเองจะถูกความเจ็บปวดอันน่าสะพรึงซึ่งอาจคร่าชีวิตเข้าครอบงำ เขาก็มิได้ใส่ใจ กลับเริ่มทำร้ายพระศรีกฤษณะด้วยถ้อยคำอำมหิต”
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how adharma can express itself through speech: even when facing severe personal suffering, a person ruled by pride and hatred may choose to harm others verbally. It implicitly contrasts self-restraint and dharmic speech with cruelty and hostility.
Sanjaya reports that Duryodhana, despite being in terrible, potentially life-ending pain, turns his attention outward and attacks Krishna with harsh words, attempting to cause him distress through verbal aggression.