Shloka 203
Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
पाण्डुभ्य: प्रार्थ्मानो5पि पित्र्यमंशं न दत्तवान् | “विदुर, द्रोणाचार्य, कृपाचार्य, भीष्म तथा सूंजयोंके बारंबार प्रार्थना करनेपर भी इसने पाण्डवोंको उनका पैतृक भाग नहीं दिया
pāṇḍubhyaḥ prārthyamāno 'pi pitryam aṁśaṁ na dattavān |
สัญชัยกล่าวว่า: แม้จะมีผู้วิงวอนแทนฝ่ายปาณฑพอยู่เนืองนิตย์ เขาก็มิได้มอบส่วนมรดกบรรพชนอันชอบธรรมให้เลย ถึงวิดูร โทฺรณาจารย์ กฤปาจารย์ ภีษมะ และสัญชัยจะทูลทัดทานซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็ยังขัดขวางสิทธิอันควรได้ของปาณฑพ—ความอยุติธรรมนี้เองที่ผลักดันให้ศึกใหญ่ปะทุ
संजय उवाच
Educational Q&A
Withholding a rightful ancestral share despite repeated, well-meant counsel is adharma: it violates justice, kinship duty, and responsible kingship, and it becomes a moral cause that escalates social conflict into war.
Sañjaya recalls the earlier injustice at the root of the Kurukṣetra war: the Pāṇḍavas were repeatedly pleaded for, yet their paternal inheritance was not granted, highlighting the stubborn refusal that hardened the dispute.