Shloka 216
Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
अशोभेतां महाराज चन्द्रसूर्याविवोदितौ । महाराज! रणमण्डलके बीचमें खड़े हुए ये दोनों नरश्रेष्ठ भ्राता उदित हुए चन्द्रमा और सूर्यके समान शोभा पा रहे थे
aśobhetāṃ mahārāja candrasūryāv ivoditau |
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช คนทั้งสองส่องประกายดุจจันทร์และอาทิตย์ที่เพิ่งขึ้น” เมื่อยืนอยู่กลางวงศึก วีรบุรุษผู้ประเสริฐทั้งสองผู้เป็นพี่น้องนั้นรุ่งเรืองประหนึ่งจันทราและสุริยาที่อุบัติขึ้น
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the paradox of war: martial excellence and noble bearing can appear beautiful, yet that very splendor unfolds within a setting of destruction—inviting reflection on how dharma and human admiration are tested in violent conflict.
Sañjaya describes two brother-warriors standing in the center of the battlefield, their presence radiant and commanding, compared to the moon and the sun rising—signaling a climactic confrontation and the heightened intensity of the scene.