Shloka 26
Plakṣaprasravaṇa–Kārapacana tīrtha-varṇana and Nārada’s war briefing (Śalya-parva, Adhyāya 53)
“यह महान् पुण्यप्रद, कल्याणकारी, देवताओंका प्रिय एवं सर्वगुणसम्पन्न तीर्थ है। अतः यहाँ रणभूमिमें मारे गये सम्पूर्ण नरेश सदा पुण्यमयी अक्षय गति प्राप्त करेंगे' ।। इत्युवाच स्वयं शक्र: सह ब्रह्मादिभिस्तदा । तच्चानुमोदितं सर्व ब्रह्मविष्णुमहेश्वरै:,ब्रह्मा आदि देवताओंसहित साक्षात् इन्द्रने ऐसी बातें कही थीं तथा ब्रह्मा, विष्णु और महादेवजीने इन सारी बातोंका अनुमोदन किया था
idaṁ mahān puṇyapradaṁ kalyāṇakārī devatānāṁ priyaṁ ca sarvaguṇasampannaṁ tīrtham | ataḥ iha raṇabhūmau māritāḥ samagrā nṛpāḥ sadā puṇyamayīm akṣayāṁ gatiṁ prāpsyanti iti || ity uvāca svayaṁ śakraḥ saha brahmādibhis tadā | tac cānumoditaṁ sarvaṁ brahma-viṣṇu-maheśvaraiḥ ||
“นี่คือทิรถะอันยิ่งใหญ่ ให้บุญมหาศาล นำมาซึ่งความเกษม เป็นที่รักของเหล่าเทพ และเพียบพร้อมด้วยคุณวิเศษทั้งปวง. เพราะฉะนั้น พระราชาทั้งหลายที่ถูกสังหาร ณ สนามรบนี้จักได้ถึงคติอันไม่เสื่อมสลาย เปี่ยมด้วยบุญอย่างแน่นอน” ดังนี้แล ครั้งนั้นพระศักระ (อินทรา) ตรัสด้วยพระองค์เอง พร้อมด้วยพระพรหมและเหล่าเทพทั้งหลาย; และถ้อยคำทั้งหมดนั้นได้รับการรับรองโดยพระพรหม พระวิษณุ และพระมหेशวร
राम उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that a sanctified tīrtha can confer enduring spiritual benefit even in the context of war: those slain on that consecrated battlefield are said to attain an imperishable, merit-filled destiny, validated by the highest gods.
Indra (Śakra), together with Brahmā and other deities, proclaims the battlefield-site to be a supremely meritorious tīrtha and declares the fate of the fallen kings; Brahmā, Viṣṇu, and Maheśvara then endorse this declaration.