Mahabharata 9.52.26 — Shalya Parva, Adhyaya 52, Shloka 26
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
तथैव ब्रह्मचर्य च स्वर्गस्थ च गति: शुभा | यह मैंने तुमसे वृद्ध कन्याके महान् चरित्र, ब्रह्मचर्य-पालन तथा स्वर्गलोककी प्राप्तिरूप सदगतिका वर्णन किया ।।
tathaiva brahmacaryaṃ ca svargasthā ca gatiḥ śubhā | tatra-stho ’pi śuśrāva hataṃ śalyaṃ halāyudhaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ดังนี้เราได้พรรณนาแก่ท่านแล้วถึงเรื่องอันยิ่งใหญ่ของหญิงพรหมจารีชรา—ความมั่นคงในพรหมจรรย์ และคติอันเป็นมงคลคือการไปสู่สวรรค์” และขณะยังอยู่ ณ ที่นั้นเอง หาลายุธะ (พระพลราม) ก็ได้ยินข่าวว่า ศัลยะถูกสังหารแล้ว
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage links ethical self-restraint (brahmacarya) with an auspicious spiritual outcome (śubhā gatiḥ, attainment of heaven), presenting disciplined conduct as a cause of elevated destiny.
The narrator concludes an account about an aged maiden’s vow of brahmacarya and her heavenly attainment, and then notes that Balarāma, while still at that place, hears the war news that Śalya has been killed.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.