Shloka 5
Vṛddha-kanyā-carita and Balarāma’s Kurukṣetra Inquiry (वृद्धकन्या-चरितम् / कुरुक्षेत्रफल-प्रश्नः)
वैशम्पायन उवाच आसीत् पूर्व महाराज मुनिर्धीमान् महातपा: । दधीच इति विख्यातो ब्रह्म॒चारी जितेन्द्रिय:,वैशम्पायनजीने कहा--महाराज! पूर्वकालमें एक बुद्धिमान् महातपस्वी मुनि रहते थे, जो ब्रह्मचारी और जितेन्द्रिय थे। उनका नाम था दधीच
vaiśampāyana uvāca: āsīt pūrva mahārāja munir dhīmān mahātapāḥ | dadhīca iti vikhyāto brahmacārī jitendriyaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช กาลก่อนมีฤๅษีผู้ทรงปัญญาและบำเพ็ญตบะยิ่งใหญ่ ผู้เป็นพรหมจารีและชนะอินทรีย์ทั้งหลาย เป็นที่รู้จักในนาม ‘ทธีจะ’”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds ethical authority rooted in tapas (austerity), brahmacarya (disciplined celibacy), and jitendriyatā (sense-mastery), presenting Dadhīca as a model of inner restraint and spiritual strength.
Vaiśampāyana, addressing the king in the epic’s frame dialogue, introduces an earlier sage named Dadhīca—renowned for great austerities and strict self-control—setting up a subsequent episode or exemplum involving him.