Shloka 31
Varuṇābhiṣeka–Agni-anveṣaṇa–Kaubera-tīrtha
Varuṇa’s Consecration; Search for Agni; Kaubera Sacred Site
दीर्घनख्यो दीर्घदन्त्यो दीर्घतुण्ड्यश्व भारत,भरतनन्दन! इनके नख, दाँत और मुख सभी विशाल हैं। वे सबला, मधुरा (सुन्दरी), युवावस्थासे सम्पन्न तथा वस्त्राभूषणोंसे विभूषित हैं। इनकी बड़ी महिमा है। ये अपनी इच्छाके अनुसार रूप धारण करनेवाली हैं
dīrghanakhyo dīrghadantyo dīrghatuṇḍyaś ca bhārata | bharatanandana! etāsāṁ nakhā dantāś ca mukhāni ca sarvāṇi vipulāni | sarvāḥ sabalā madhurā yuvāvasthā-sampannā vastrābharaṇa-vibhūṣitāḥ | mahātmya-yuktāḥ | kāmarūpiṇyaś ca ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โอ ภารตะ โอ ความปีติแห่งวงศ์ภารตะ! สตรีเหล่านั้นมีเล็บยาว มีฟันยาว และมีปากยาว. เล็บ ฟัน และใบหน้าของนางทั้งสิ้นใหญ่โต. นางทั้งหลายแข็งแกร่ง งดงามน่ารื่นรมย์ (มธุรา) เปี่ยมด้วยความสมบูรณ์แห่งวัยเยาว์ และประดับด้วยผ้าและเครื่องอลังการ. นางมีเดชานุภาพและเกียรติยศยิ่ง และสามารถแปลงกายเป็นรูปใดก็ได้ตามปรารถนา.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the presence of extraordinary, potentially dangerous beings whose beauty and adornment coexist with unsettling features and supernatural power. Ethically, it cautions that outward charm may conceal formidable capability, and that discernment is necessary amid deceptive appearances.
Vaiśampāyana describes a group of women with striking physical traits and great splendor, emphasizing their strength and their ability to change form at will—marking them as supernatural figures within the war-time narrative of the Śalya Parva.