Shloka 42
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
सुव्रतं च महात्मानं शुभकर्माणमेव च,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
vaiśampāyana uvāca |
suvrataṃ ca mahātmānaṃ śubhakarmāṇam eva ca |
rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—พระผู้เป็นใหญ่ผู้มีวัตรอันประเสริฐ เป็นมหาตมัน และประกอบแต่กิจอันเป็นมงคล ยืนอยู่โดยมีหมู่รุทระ วสุ อาทิตยะ และอัศวินทั้งสองรายล้อม
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links true authority with ethical discipline and auspicious action: the ‘prabhu’ is characterized first by vows and good deeds, and only then shown as encircled by divine powers—implying that righteous strength is upheld by moral order (dharma), not separated from it.
Vaiśampāyana describes a divine scene in which the Lord (understood in this context as Kumāra/Kārttikeya) is attended and surrounded by major groups of gods—the Rudras, Vasus, Ādityas, and the twin Aśvins—signaling a solemn, empowered gathering and collective divine support.