Bhīma–Duryodhana Gadāyuddha Saṃkalpa
Resolve for the Mace Duel
अहमटद्य गमिष्यामि वैरस्यान्तं सुदुर्गमम् । गदया पुरुषव्याप्र हेमपट्टनिबद्धया,'रणक्षेत्रमें पहुँचकर मैं तुममेंसे किसी एकके साथ युद्ध करूँगा और मेरा विश्वास है कि समरांगणमें विजय पाऊँगा। पुरुषसिंह! आज मैं सुवर्णपत्रजटित गदाके द्वारा वैरके उस पार पहुँच जाऊँगा, जहाँ जाना किसीके लिये भी अत्यन्त कठिन है
sañjaya uvāca |
ahaṁ adya gamiṣyāmi vairasyāntaṁ sudurgamam |
gadayā puruṣavyāghra hemapaṭṭanibaddhayā ||
สัญชัยกล่าวว่า “วันนี้เราจะไปให้ถึงปลายสุดแห่งเวรอันยากจะเข้าถึงนี้ โอ้พยัคฆ์แห่งบุรุษ ด้วยคทาที่รัดด้วยแถบทอง เราจะข้ามพ้นฝั่งไกลแห่งความบาดหมางนี้”
संजय उवाच
The verse highlights the warrior’s mindset in the final phase of conflict: a determination to bring a long-standing feud to its conclusion, even through perilous means. Ethically, it reflects the kṣatriya ideal of decisive action in battle, while also underscoring how enmity drives one toward a difficult, often destructive ‘end’.
Sañjaya reports a warrior’s declaration of intent: he will advance into battle and, wielding a mace ornamented with golden bindings, aims to reach the ‘end of enmity’—i.e., to finish the feud through a decisive confrontation.