Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 103
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
निरानन्द गतश्रीकं हृताराममिवाशयम् | शून्यरूपमपध्वस्तं दुःखाद दुःखतरो5भवत्
sañjaya uvāca | nirānanda-gataśrīkaṁ hṛtārāmam ivāśayam | śūnya-rūpam apadhvastaṁ duḥkhād duḥkhataraḥ abhavat |
สัญชัยกล่าวว่า พระราชวังนั้นไร้ความรื่นรมย์และสิ้นรัศมีแห่งความรุ่งเรืองเดิม ดูประหนึ่งสระใหญ่ที่สวนริมตลิ่งถูกทำลาย—ว่างเปล่าและราวกับพังทลาย ครั้นวิดูระไปถึง ความโศกของเขาก็ยิ่งทวีหนักขึ้น
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the fragility of worldly prosperity (śrī) and the ethical cost of adharma-driven conflict: when righteous order collapses, even a royal house becomes an empty shell, and sorrow deepens for the wise who recognize what has been lost.
Sañjaya describes the palace as joyless and ruined-looking, like a drained or pleasureless reservoir. When Vidura arrives and sees this desolation, his grief intensifies.