Shloka 10
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
राजन! आपके पुत्रकी आज्ञासे उसके उस वचनको शिरोधार्य करके वे रणदुर्मद योद्धा युद्धके लिये आगे बढ़े ।। तानभ्यापतत: शीघ्र॑ं हतशेषान् महारणे । शरैराशीविषाकारै: पाण्डवा: समवाकिरन्
rājan! tava putrasya ājñayā tasya tad vacanaṃ śirodhārya te raṇadurmadā yoddhā yuddhāya agrato jagmuḥ || tān abhyāpatataḥ śīghraṃ hataśeṣān mahāraṇe | śaraiḥ āśīviṣākāraiḥ pāṇḍavāḥ samavākiran ||
สัญชัยกล่าวว่า: “ข้าแต่พระราชา ด้วยบัญชาของโอรสของท่าน พวกเขายกถ้อยคำนั้นไว้เหนือเศียรเป็นพันธะ เหล่านักรบผู้เมามัวด้วยศักดิ์ศรีแห่งสงครามจึงรุดหน้าเข้าสู้รบ ครั้นพวกเขาพุ่งเข้ามาโดยเร็ว ในมหายุทธนั้น เหล่าปาณฑพก็โปรยปรายศรซึ่งมีรูปดุจอสรพิษลงใส่กองทัพที่เหลือรอด”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unquestioning obedience to a leader’s command, when driven by battle-pride and anger, accelerates collective ruin; ethical discernment (dharma-buddhi) is eclipsed by loyalty and martial intoxication.
Sañjaya reports that, following Duryodhana’s order, the Kaurava fighters surge forward; the Pāṇḍavas respond by raining down dense volleys of deadly, serpent-like arrows upon the charging remnants in the great battle.