Shloka 50
भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
राजन्! उन सबके आगे बढ़ जानेपर धृष्टद्युम्म आदि पाण्डव आपकी सेनाका संहार करते हुए वहाँ आ पहुँचे ।।
rājan! teṣāṁ sarveṣāṁ atikrānteṣu dhṛṣṭadyumnādayaḥ pāṇḍavāḥ tava senāyāḥ saṁhāraṁ kurvāṇāḥ tatra samupāyayuḥ. dṛṣṭvā tu tān āpatataḥ samprahṛṣṭān mahārathān, parākrāntās tato vīrā nirāśā jīvite tadā.
สัญชัยกล่าวว่า—โอ้พระราชา ครั้นพวกนั้นรุดหน้าไปแล้ว ธฤษฏทยุมน์และเหล่าปาณฑพก็มาถึงที่นั่น พลางสังหารกองทัพของพระองค์ไปด้วย ครั้นเห็นมหารถีเหล่านั้นพุ่งเข้ามาอย่างเปี่ยมด้วยความยินดีและฮึกเหิม เหล่าวีรชนของพระองค์แม้กล้าหาญก็สิ้นหวังในชีวิต ณ บัดนั้น
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how morale can collapse even among brave warriors when confronted by a determined, jubilant, and forceful assault. In the ethical frame of the epic, it underscores the human cost of war: valor does not guarantee survival, and the sight of relentless opponents can shatter hope.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Dhṛṣṭadyumna and the Pāṇḍavas have reached the spot after others advanced, and they are destroying the Kaurava forces. Seeing the Pāṇḍava mahārathas charge in with joy and enthusiasm, the Kaurava warriors become despairing of their lives.