Shloka 606
धृतराष्ट्रविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry (Śalya-parva, Adhyāya 2)
दुर्योधनापराधेन प्रजेयं विनशिष्यति । महात्मा विदुरने मुझसे पहले ही कहा था कि *दुर्योधनके अपराधसे इस प्रजाका विनाश हो जायगा”
duryodhanāparādhena prajeyaṁ vinaśiṣyati | mahātmā viduraḥ na me mujhse pūrvaṁ eva uvāca yat duryodhanasya aparādhena asyāḥ prajāyāḥ vināśaḥ bhaviṣyati |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “เพราะความผิดของทุรโยธนะ ประชาราษฎร์นี้จักพินาศ มหาตมะวิทุระได้เตือนข้าพเจ้ามาแต่ก่อนแล้วว่า ‘ด้วยอาชญาของทุรโยธนะ ความพินาศจักบังเกิดแก่แว่นแคว้นและประชา’”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler’s or leader’s moral failure is not private; it spreads outward and can destroy the wider community. The verse underscores ethical causality: adharma at the top brings collective ruin, and wise counsel (Vidura’s) is tragically validated when ignored.
Vaiśampāyana comments on the unfolding catastrophe of the Kuru conflict, attributing the impending destruction of the people to Duryodhana’s culpable actions, and recalls that Vidura had foreseen and warned of this outcome earlier.