Shloka 593
धृतराष्ट्रविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry (Śalya-parva, Adhyāya 2)
स राजकानां सर्वेषां पश्यतां व: किरीटिना । इसी तरह प्रतापी सूतपुत्र कर्ण भी राजाओंसहित तुम सब लोगोंके देखते-देखते किरीटधारी अर्जुनके हाथसे मारा गया
sa rājñāṁ sarveṣāṁ paśyatāṁ vaḥ kirīṭinā | tathā pratāpī sūtaputraḥ karṇo 'pi rājabhiḥ saha yuṣmākaṁ sarveṣāṁ paśyatāṁ-paśyatāṁ kirīṭadhāriṇā arjunena hataḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า ต่อหน้าบรรดากษัตริย์ทั้งปวง—และต่อหน้าต่อตาพวกท่านทุกคน—กรรณะผู้เกรียงไกร บุตรแห่งสารถี ก็ถูกอรชุนผู้สวมมงกุฎสังหารเช่นเดียวกัน เรื่องนี้ย้ำว่าการล้มของวีรบุรุษนั้นเกิดขึ้นอย่างเปิดเผย มีผู้เป็นพยานทั่วหน้า
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the inevitability of consequence in dharmic warfare: even renowned heroes fall, and their end becomes a public moral record. It also stresses the importance of witnessed truth (what is seen by many) in preserving the ethical memory of events.
Vaiśampāyana reports that Karṇa, famed for valor and known as the sūta’s son, is slain by Arjuna, the diadem-bearing warrior, in the sight of assembled kings and the wider audience—emphasizing the decisive and publicly observed turning point in the battle.