Shloka 313
धृतराष्ट्रविलापः — Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Inquiry (Śalya-parva, Adhyāya 2)
निहतः पाण्डवै: संख्ये किमन्यद् भागधेयत: । जैसे सिंह सियारसे लड़कर मारा जाय, उसी प्रकार जहाँ लोकरक्षक प्रतापी वीर भीष्म शिखण्डीसे भिड़कर वधको प्राप्त हुए, जहाँ सम्पूर्ण शस्त्रास्त्रोंकी विद्याके पारंगत विद्वान् ब्राह्मण द्रोणाचार्य पाण्डवोंद्वारा युद्धस्थलमें मार डाले गये, वहाँ भाग्यके सिवा दूसरा क्या कारण हो सकता है?
dhṛtarāṣṭra uvāca | nihataḥ pāṇḍavaiḥ saṅkhye kim anyad bhāgadhayataḥ | yathā siṃhaḥ śṛgālena yuddhvā nihanyate tathā yatra lokarakṣakaḥ pratāpī vīro bhīṣmaḥ śikhaṇḍinā saṃyujya vadham avāpa | yatra ca sarvaśastrāstravidyāpāraṅgato vidvān brāhmaṇo droṇācāryaḥ pāṇḍavair raṇe nihataḥ | tatra bhāgyāt paraṃ kāraṇaṃ kim anyat syāt ||
ธฤตราษฏระตรัสว่า “เมื่อเหล่านักรบของเราถูกปาณฑพสังหารในศึก จะมีเหตุใดเล่านอกจากพรหมลิขิต? ดุจสิงห์อาจถูกฆ่าหลังต่อสู้กับสุนัขจิ้งจอก ฉันใด ภีษมะ วีรบุรุษผู้ทรงเดช ผู้พิทักษ์โลก ก็ถึงความตายเมื่อเข้าประจัญกับศิขัณฑิน ฉันนั้น และ ณ ที่เดียวกันนั้นเอง โทฺรณะ—พราหมณ์ผู้รอบรู้ เชี่ยวชาญในวิทยาศัสตราวุธทั้งปวง—ก็ถูกปาณฑพสังหารกลางสมรภูมิ ในกรณีเช่นนี้ จะอธิบายด้วยสิ่งใดได้นอกจากชะตากรรม?”
धघतयाट्र उवाच