Shloka 37
Śalya-hatānantarāṇi: Madrarāja-padānugānāṃ praskandana and the Pandava counter-encirclement (शल्यहतानन्तराणि—मद्रराजपदानुगानां प्रस्कन्दनम्)
गोविन्दवाक्यं त्वरितं विचिन्त्य दश्ने मतिं शल्यविनाशनाय । स धर्मराजो निहताश्वसूतो रथे तिष्ठन् शक्तिमेवा भ्यकाड्क्षत्,उस समय श्रीकृष्णके वचनको स्मरण करके उन्होंने शीघ्र ही शल्यको मार डालनेका निश्चय किया। धर्मराजके घोड़े और सारथि तो मारे ही जा चुके थे केवल रथ शेष था; अतः उसीपर खड़े होकर उन्होंने शल्यपर शक्तिके ही प्रयोगका विचार किया
govindavākyaṁ tvaritaṁ vicintya daśne matiṁ śalyavināśanāya | sa dharmarājo nihatāśvasūto rathe tiṣṭhan śaktim evābhyakāṅkṣat ||
ครั้นระลึกถ้อยคำของโควินทะโดยฉับพลัน ธรรมราชาก็ตั้งจิตแน่วแน่จะทำลายศัลยะ ม้าศึกและสารถีถูกสังหารแล้ว เหลือเพียงรถรบเท่านั้น เขาจึงยืนอยู่บนรถนั้นและมุ่งหมายจะใช้ศัสตรา “ศักติ” เข้าประหารศัลยะ
संजय उवाच
Educational Q&A
Even a ruler devoted to dharma must sometimes act decisively in war when guided by right counsel and compelled by circumstance; ethical action here is framed as resolute fulfillment of duty rather than hesitation born of fear or confusion.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira, remembering Kṛṣṇa’s advice, quickly resolves to kill Śalya. With his horses and charioteer already dead, he stands on the remaining chariot and prepares to employ the śakti (spear/javelin) against Śalya.