Shloka 157
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
दिष्टया दिष्टयैव चान्योन्यं समेत्योचुर्महारथा: । उस समय पाण्डवोंके लिये महान् विनाशकारी जनसंहार करके वे तीनों महारथी जब परस्पर मिले, तब आपसमें कहने लगे--'“बड़े सौभाग्यसे यह कार्य सिद्ध हुआ है ।।
diṣṭyā diṣṭyaiva cānyonyaṁ sametyocur mahārathāḥ | us samaya pāṇḍavānāṁ kṛte mahān vināśakārī jana-saṁhāraṁ kṛtvā te trayo mahārathī yadā parasparaṁ militāḥ, tadā anyonyaṁ ūcuḥ— “baḍe saubhāgya se yaha kārya siddha huā hai” || paryaṣvajat tato drauṇis tābhyāṁ sampratinanditaḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—เมื่อมหารถเหล่านั้นมาพบกัน ต่างอุทานว่า “ดิสฏยา! ดิสฏยา!” ครั้นได้ก่อการฆ่าฟันอันใหญ่หลวงและนำความพินาศแก่ฝ่ายปาณฑพแล้ว มหารถทั้งสามก็รวมกันและกล่าวแก่กันว่า “ด้วยโชคอันยิ่ง งานนี้จึงสำเร็จแล้ว” จากนั้น ดราวณิ (อัศวัตถามา) ผู้ได้รับคำยินดีจากอีกสองคน ก็โอบกอดพวกเขาไว้.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the pursuit of victory can distort moral judgment: the perpetrators celebrate “success” immediately after a catastrophic slaughter, illustrating the erosion of dharma and the ethical cost of vengeance-driven warfare.
After carrying out a devastating massacre against the Pāṇḍava side, the three surviving Kaurava-aligned mahārathas meet, congratulate one another on the deed, and Drauṇi (Aśvatthāmā) embraces the other two, signaling their shared approval and solidarity.