Shloka 131
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
कुछ लोग एक-दूसरेसे लिपटकर सो रहे थे, दूसरे भाग रहे थे, तीसरे छिप गये थे और चौथी श्रेणीके लोग जूझ रहे थे, उन सबको द्रोणकुमारने वहाँ मार गिराया ।।
dahyamānā hutāśena vadhyamānāś ca tena te | parasparaṁ tadā yodhā anayan yamasādanam ||
บางคนกอดรัดกันหลับใหล บางคนแตกตื่นวิ่งหนี บางคนหลบซ่อน และบางคนยังต่อสู้ต้านทาน—แต่ทั้งหมดนั้น ณ ที่นั่น บุตรแห่งโทรณะคืออัศวัตถามันได้สังหารให้ล้มลงสิ้น. ถูกไฟเผาผลาญและถูกมือของเขาฟันฆ่า เหล่านักรบในความอลหม่านกลับผลักไสกันและกันไปสู่สำนักแห่งยมะ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war, when stripped of restraint, becomes ethically ruinous: fear, confusion, and indiscriminate killing erase the boundary between combat and helplessness, leading all toward death and moral degradation.
Sañjaya describes the nocturnal slaughter in the camp: warriors are burned by fire and killed by Droṇa’s son (Aśvatthāman). In the turmoil some sleep embracing others, some flee, some hide, and some fight, but all are driven to Yama’s abode.