Shloka 3
Sauptika-parva Adhyāya 13 — Bhīmasena’s Pursuit of Drauṇi and the Release of a Divine Astra
युक्त परमकाम्बोजैस्तुरगै्हेममालिभि: । आदित्योदयवर्णस्य धुरं रथवरस्य तु २ ।। दक्षिणामवहच्छैब्य: सुग्रीव: सव्यतो5भवत् | पार्ष्णिवाहौ तु तस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ,उसमें सोनेकी माला पहने हुए अच्छी जातिके काबुली घोड़े जुते हुए थे। उस श्रेष्ठ रथकी कान्ति उदयकालीन सूर्यके समान अरुण थी। उसकी दाहिनी धुरीका बोझ शैव्य ढो रहा था और बायींका सुग्रीव। उन दोनोंके पार्श्वभागमें क्रमश: मेघपुष्प और बलाहक जुते हुए थे
yukta-paramakāmbojais turagair hemamālibhiḥ | ādityodayavarṇasya dhuraṃ rathavarasya tu || dakṣiṇām avahac chaibyaḥ sugrīvaḥ savyato 'bhavat | pārṣṇivāhau tu tasyāstāṃ meghapuṣpabalāhakau ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ราชรถอันเลิศนั้นเทียมด้วยม้ากัมโพชะชั้นยอด สวมพวงมาลัยทองคำ สีสันแดงเรื่อดุจสุริย์ยามอรุณ ด้านขวาของคานเป็นของไศพยะ ด้านซ้ายเป็นของสุครีว และที่ปีกท้ายเทียมม้าสองตัวคือ เมฆปุษปะ กับ พลาหกะ”
वैशम्पायन उवाच