Shloka 21
शकुनिने कहा--राजन्! हमलोगोंके पास बैल, घोड़े और बहुत-सी दुधारू गौएँ हैं। भेड़ और बकरियोंकी तो गिनती ही नहीं है। हाथी, खजाना, दास-दासी तथा सुवर्ण सब कुछ हैं
śakunir uvāca—rājan! asmākaṃ go-vṛṣa-aśva-sampad bahvī; bahvyaś ca dugdhadā gāvaḥ santi. avi-ajānāṃ tu gaṇanāpi nāsti. hastinaḥ, kośaḥ, dāsa-dāsyaḥ tathā suvarṇaṃ—sarvam asmākaṃ vidyate.
ศกุนิกล่าวว่า—“ข้าแต่พระราชา พวกเรามีทรัพย์มากมาย ทั้งโคผู้และม้า และโคนมเป็นอันมาก ส่วนแกะและแพะนั้นนับไม่ถ้วน ช้าง คลังทรัพย์ ทองคำ และทาสชายหญิง—ทุกสิ่งอยู่ในกำมือของเรา”
(वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political speech can equate legitimacy with possessions—cattle, gold, servants, and treasury—inviting reflection on the ethical gap between mere wealth (artha) and righteous rule (dharma).
Shakuni addresses the king and lists the Kuru side’s abundant resources—livestock, elephants, treasury, servants, and gold—asserting overwhelming prosperity and strength as part of the ongoing courtly/political maneuvering in the Sabha Parva.