Shloka 9
तथा ते न कृतं राजन पुत्रस्नेहान्नराधिप । तस्य प्राप्तं फलं विद्धि कुलान्तकरणाय यत्,“महाराज! आपको जो करना चाहिये था, वह आपने पुत्रस्नेहवश नहीं किया। अतः समझ लीजिये, उसीका यह फल प्राप्त हुआ है, जो समूचे कुलके विनाशका कारण होने जा रहा है
tathā te na kṛtaṃ rājan putrasnehān narādhipa | tasya prāptaṃ phalaṃ viddhi kulāntakaraṇāya yat ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ผู้เป็นเจ้าเหนือมนุษย์ ด้วยความรักบุตร ท่านมิได้กระทำสิ่งที่ควรกระทำ จงรู้เถิด ผลที่ท่านประสบอยู่บัดนี้คือผลแห่งการละเว้นนั้นเอง และมันกำลังมุ่งไปสู่ความพินาศของทั้งวงศ์”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Personal attachment—especially a ruler’s indulgent affection toward a son—can obstruct rightful action. Neglecting necessary duty (dharma) produces inevitable consequences, potentially extending from private failure to public catastrophe, even the ruin of an entire lineage.
Vaiśampāyana addresses a king and attributes the present crisis to the king’s earlier failure to act as he should have, caused by attachment to his son. He frames the unfolding disaster as the karmic ‘fruit’ of that omission, now tending toward the destruction of the family line.