पाण्डवानां वनप्रस्थानवर्णनम् / The Pāṇḍavas’ Departure for the Forest
Vidura’s Report and Portents
ततो गान्धारी विदुरश्षापि विद्वां- स्तमुत्पातं घोरमालक्ष्य राजे । निवेदयामासतुरार्तवत् तदा ततो राजा वाक्यमिदं बभाषे,तदनन्तर गान्धारी और दविद्वान् विदुरने उस उत्पात-सूचक भयंकर शब्दको लक्ष्य करके अत्यन्त दुःखी हो राजा धुृतराष्ट्रसे उसके विषयमें निवेदन किया, तब राजाने इस प्रकार कहा
tato gāndhārī viduraś cāpi vidvāṁs tam utpātaṁ ghoram ālakṣya rāje | nivedayām āsatur ārtavat tadā tato rājā vākyam idaṁ babhāṣe ||
ต่อมา คานธารีและวิทุระผู้ปราชญ์เมื่อสังเกตเห็นลางร้ายอันน่าสะพรึงนั้น ก็รีบกราบทูลแด่พระเจ้าธฤตราษฏระด้วยความทุกข์ร้อนใจยิ่ง แล้วพระราชาจึงตรัสถ้อยคำดังนี้
वैशम्पायन उवाच
When ominous signs arise, the dharma-minded respond with vigilance and truthful counsel; ethical governance requires heeding warnings rather than ignoring them out of attachment or pride.
Gāndhārī and Vidura perceive a frightening portent and, distressed, inform King Dhṛtarāṣṭra; the verse sets up the king’s ensuing response.